Asetilasyon, transkripsiyonel regülasyonu etkileyen ve ilk keşfedilen modifikasyonlardan biri olduğu için en çok incelenen histon modifikasyonlarından biridir. Histon asetilasyonu, nükleozomdan uzanan histon kuyruklarının N terminalindeki Lizin kalıntılarına negatif bir yük (asetil grubu) ekler. Bu negatif yükler negatif yüklü DNA’yı iter ve bu da rahat (gevşek, transkribe olabilir) bir kromatin yapısına yol açar. Açık kromatin konformasyonu transkripsiyon faktörü bağlanmasına izin verir ve gen ekspresyonunu önemli ölçüde arttırır. Histon asetilasyonu, hücre döngüsünün düzenlenmesi, hücre proliferasyonu, apoptoz, hücresel farklılaşma, DNA replikasyonu ve onarımı da dahil olmak üzere birçok hücresel sürecin düzenlenmesinde hayati bir rol oynar.

Kısaca histon proteinlerinin N-terminal kuyruklarındaki lizinlerine asetil gruplarının kovalent olarak eklenmesidir ve kromozomu gevşetir. Bu modifikasyon sadece yük nötralizasyonu ile kromatin yapısını değiştirmekle kalmaz, aynı zamanda baskılayıcılar ve transkripsiyon aktivatörleri için benzersiz bağlayıcı yüzeyler de sağlayabilir. Basklıyacı bölgeyi gevşeterek o bölgeyi okunabilir (transkripsiyona açık) hale getirirse transkripsiyon faktörleri bağlanacaktır ve o baskılayıcı transkribe olacaktır ve sonucunda spesifik genler baskılanacaktır. Yani dolaylı yoldan gen baskılamasına neden olabilir. Doğrudan geni kapatarak gen baskılanmasına neden olmaz. Genel olarak histon asetilasyonu gen aktivasyonuyla ilişkilendirilir.

Kaynakça:

• Loredana Verdone, Eleonora Agricola, Micaela Caserta, Ernesto Di Mauro, Histone acetylation in gene regulation, Briefings in Functional Genomics, Volume 5, Issue 3, September 2006, Pages 209–221, https://doi.org/10.1093/bfgp/ell028
• Histon asetilasyonu
• Histon asetilasyonu