Ben kendimi ifade etmekte zorlanıyorum ve sanırım edemiyorum. Bazen saatlerce sessiz kalıp düşüncelerimin arasında kayboluyorum. İçimdeki çığlıkları bastırmaya çalışıyorum. Gün boyu gerçeklerden kaçıyor bir şekilde mutlu olmanın yolunu buluyorum. Ancak günün sonunda kendimle baş başa kaldığımda gerç...

İçimde sürekli bir yerlerden kaçma isteği var. Belki yokluğundan, belki kendimden emin değilim. Fakat senden bir adım bile ileri gidemiyorum. Beni burada tutan şeyler var. Ayaklarımı bağlayan şeyler... Ben adına sen demek istiyorum.