Duygular üzerine sık düşündüğüm zamanlardan geçiyorum. Bazı insanlar için esaret olan duygular, bazıları için özgürlük olabiliyor. Gözlemlediğim kadarıyla duyguları esaret olarak gören insanlar, duygulardan korkan ya da kaçan insanlar oluyor. Özgürlük görenler ise hayatı her anlamıyla gögüslemeye çalışan ve dolu dolu yaşayanlar bence.

Duyguları bastırınca ya da göstermeyince güçlü olmuyoruz aslında. Çünkü güç dediğimiz olgunun dinamikleri çok daha başka şeyler. Kişiden kişiye değişebilen şeyler de vardır ancak genelgeçer dinamikler yadsınamayacak kadar çoktur. Duygular insan için dertlenme merkezi değil, aslında öğrenme merkezidir. Her duygunun bize katacağı öğreti mutlaka vardır. Ne yaparsak yapalım, bastırdığımız her duygu bambaşka bir surette, beklenmedik bir anda muhakkak ki karşımıza çıkar.Yani bir yere bakmamak, orda olan şeyi yok etmez. Freud’un deyimiyle “İtiraf edilmemiş hiçbir his asla ölmez.”