Şimdi burada size Barış Özcan’ı tanıtmak gibi bir şey yapmayacağım elbette. Ben çok geç keşfettim onu. Daha doğrusu düzenli seyretmeye bu pandemiden sonra falan başladım diyebilirim. Artık her hafta sonu 9–10 videosunu seyretmeye çalışıyorum. Bu hızla gidersem inanıyorum ki güncel videolarına da sıra gelecek ve o çanı açacağım :)

En son bu videosunu seyrettim ve denemeye karar verdim. Çünkü bir süredir hayata aşırı olumsuz baktığımı hissettim. Yazı bile yazasım gelmiyor bazen aklıma hep mutsuz sonlar geliyor. Diyorum bunu yazacağıma hiç yazmayayım daha iyi. Tam o sırada bu video ilaç gibi geldi. Hem de böyle her gün bir şeyler yazmak istiyorum. Ne yazacağımı bilmiyorum.

Videoda bahsettiği o “Mutlu Beyin” da kitabını okumuştum ben mesela, o maymun deneyi de çok ilginç gelmişti ama aklıma hiç böyle her gün 4 şey yazmak gelmemişti. Barış Özcan bu formülleştirme ve kolaylaştırma konusunda gerçekten çok başarılı.

Hadi başlayalım.

12.4.21

— Böyle yazarken güzel duran tarihleri hep sevmişimdir. Önce 1, sonra 2, sonra onun da iki katı 4 ve yılı da 2 rakamla yazacak olursak bu kez tam tersi. Günün de büyük bir çoğunluğu geçti halbuki ve ben bugün ayın 12'si olduğunu, koskoca Nisan ayının 12. gününde olduğumuzu bu yazıyı yazarken fark ediyorum. Bu sabah eski bir hikayeme gelen bir yorumu okudum ve mutlu oldum.

— İş yerinde bir arkadaş gelip bir çikolata bıraktı masama öğleden sonra, halbuki ben öyle çikolata falan yemem pek ama yine de teşekkür ettim, mutlu oldum.

—Akşama doğru da baklava ikram ettiler. Bir abimizin de çocuğu olmuş, Allah analı babalı büyütsün inşallah. Onun adına da çok mutlu oldum.

—Bu arada yaklaşık bir aydır beklediğim bir haber vardı, o da bu sabah olumlu sonuçlanmış. Ona da sevindim gerçekten.

Bakalım her gün böyle mutlu olacak şeyler yaşayacak mıyım? Merak etmeyin 20 gün sonra bir yazı daha yazıp sonucu orada paylaşacağım. Çünkü inanın ben de bilmiyorum.