Mümkün Mü? 

On yaşında şiir yazmak, kendi kendine beste yapmak, kısa yazılarla Edebiyata giriş yapmak, öğretmenlerinin yönlendirin bu çocuğu demelerine rağmen desteklenmemek, sanatın her koluna, kendi kendine sevgi büyütüp, yeşertip ve kurumasına vesile olan insanlarla aile olmak. 

Ailemin de suçu yok aslında. Öyle görüp böyle yetişmişler. Kısa senaryolar yazıp birkaç arkadaşıma piyes hazırladığımda da bu gereksiz bir zaman kaybıydı, sinirden yırtıp attığım binlerce şiirimin kafiyelerindeki anlamlarda gereksizdi. Tiyatroya olan sevdam ise tamamen argo sözcüklerle süslü, yatak odası malzemesi olmak istiyor bu çocuk gibi hakaretlerle bezenmiş, yapacağım her sanatsal işi cinsellikle pekiştiren bir aileydi benimkisi. 

Ben 34 yaşında oldum. Bu geçen süre zarfında anne ve babam öldü. Benim yaşayamadığım yıllarım, sinirime kurban ettiğim yazılarım ve bana miras bıraktıkları obsesif kompulsif bozukluk hastalığı kaldı. 

Anne ve babam ölüp gittiğinden beri elim kâğıda kaleme gitmedi, şimdilerde kâğıt kalemim yerini klavyeme bırakmış olsa da ben severim kâğıda kaleme yazmayı beynimi. Sevmediğim bir mesleğe sahip olmamdan mütevellit, beynimi aktarabileceğim mecralar aradım hep. Metin yazarlığı yaptım ki bu yaktığım elektriğe, ödediğim internete ve harcadığım zamana değmeyecek bir getirisi olan işti. Ama ben seviyordum yazmayı ve bu işten para da kazanmalıydım ki yaşamımı sevdiğim işle idame ettirebileyim. 

Ama işler umduğum gibi olmadı. Ben kod adla bile tanınmayı beceremedim. Alternatif para kazanma yöntemlerine meyil etmem söz konusu bile olamazdı. Tüm çevrem ve geri kalan tüm insanlar annem ve babam olmuştu sanki. İnteraktif dünyada teşhirci olup cinselliğini kullanmazsan seni kimse takip etmez. Beyninle değil memelerinle para kazanmayacaksan hiç uğraşma. Kaleminle değil kalçanla konuşulacaksan anca para kazanabilirsin.  

Hayır! Desem kim umursayacak? Herkes alkış yerine çelme atmayı yeğliyorken. Hayattaki en büyük pişmanlıklarımdan biri bu alanda eğitim almamak. Bu alengirli internet dünyasında benim okumamam sorgulanmamalı, vücutlarını sergileyerek para kazananlardan bir tık önde olmalıyız diye düşünüyorum. Peki bu mümkün mü? Dekoltemi göstermeden yazdıklarımla dikkat çekebilir miyim? Beynim cinsiyetsiz olarak bedenimden ayrı ilgi çekemez mi? Cildime ELZ Kozmetikten aldığım cilt bakım ürünleriyle zaten bakım yapıyorken, güzelliğimi sergilemediğim için mi kazanamıyorum? Günümüz gençleri X fenomeni frikik vermiş yerine, X yazarının paylaşmış olduğu yazıyı gördünüz mü diye arkadaşlarına duyuru yapması mümkün mü? Umarım bir gün mümkün olur...