Bir gün derste kaktüsleri çok sevdiğimden bahsetmiştim ve buna dikkat etmiş bir öğrencim tarafından bana armağan olarak gelmişti kendisi. Yıl 2019, aylardan Aralık.. Hayatımın en kötü yılı ve zamanı diyebilirim. Yeni bir eve taşınmışım ve hediyem bu güzide kaktüs.. Böylelikle başlamıştı Viski’yle hikayemiz.

Tanıştık, evimin en güzel köşesinde yerini aldı ve gönlüme tahtı kurdu. Yalnız yaşıyordum ama aslında ev arkadaşım olmuştu. Eve girer girmez ona selam veriyor, konuşuyor, her şeyiyle bakımına özen gösteriyordum. Onunla geçirdiğim 1 ay kadar zamandan sonra memlekete gitmem gerekiyordu, planımı yaptım ve o anda bir şey fark ettim. Tatil süremi bile Viski’nin sulama düzenine göre yapmıştım. Kaktüsler suya çok ihtiyaç duymazdı ama ben onu belirli bir düzene alıştırmıştım. Belirli bir saatte ve hazır su ile besliyordum. Hatta bazen sulamam gereken güne denk gelen bir etkinlik olduğunda, eve gelip suyu verip öyle gidiyordum. Değişik bir bağ oluşmuştu aramızda. 

Tatil dönüşü gördüğümde çok şaşırmıştım çünkü Viski bayağı yavrulamıştı. Hepsine çeşitli bakımlarını yaptıktan sonra güzelce farklı saksılara ayırmıştım. Her birine isim verip kendilerini iyi hissettirmeyi de unutmuyordum; sütlaç, masal, dünya, renk ve daha niceleri.. Evimde rengarenk saksılarda kaktüsler yaşıyordu, onların eviydi de ben misafirliğe gelmiş gibiydim. Viski’nin hızına yetişemiyor ve asla durduramıyordum. Artık çevremde sürekli birilerine hediye etmeye başladım, verirken de mutlaka konuşup sevdiklerini belirtmeleri konusunda uyarıyordum. Kısa zaman sonra verdiğim kişiler de ‘neden bu kadar çok yavruluyor, nasıl ayırmalıyım, kaktüs zor büyür derler bu neden hızlı’ diyerek geliyorlardı. Çünkü her yavrulamada 15-20 tane yavruluyordu ve ben 7.göbekten sonra saymayı bıraktım. Şuan Antalya’da birçok yerde ve kişide Viski’nin yavruları, hatta onların da yavrularının  yavruları var. Pandemi oldu, başımıza gelmeyen kalmadı, dünya değişti; Viski hep aynı..

Şuanda çokça yavruluyor, sürekli yeni saksılara taşımakla meşgul oluyorum. Viski’ye ne zaman bakım yapsam dikenleri elime batıyor ve bazen o küçük dikenleri 1 hafta elimden çıkmıyor. Buna rağmen o acıyı çok seviyorum, o bana bazı acıların veya kusurların da güzel olduğunu öğretti. En kötü zamanımda yoldaşım oldu ve bütün buz tutmuşluğuma can verdi. Bana göre onun ayrıcalığı bu, çok sevildiğini hissettiği için hızlı büyüyüp bolca yavruladığını düşünüyorum. Sürekli sevgi dilinde konuşuyorum, o da bu duygunun karşılığını veriyor. Geçen kendimi, Viski yavrulamasa ve kuruyup gitse ben ne yaparım diye düşünürken buldum. Bildiğim tek şey var, çok üzülürüm. Ara ara uzak kalmak zorunda kaldığımızda dayanamıyorum özlemine. Gerçekten yokluğunun düşüncesi bile korkutucu.. 

Peki bunları burada neden yazıyorum? İnsanlar olarak hayvan sevgisinin (tam olarak olmasa da) bir şekilde farkındayız ama bitki konusunda çizginin çok gerisindeyiz. Bitkilerin de bir can olduğunu çoğu zaman unutuyoruz, iletişimlerinden bihaberiz. Viski’yi ve aramızdaki bağı çevremdeki herkes çok iyi bilir. Seveni de çok fazladır; selam göndereni, düzenli fotoğrafını isteyenleri ve tabii ki yavrularına talip olanları.. Onlar bu satırları gülümseyerek okuyorlar ve bu konuya her zaman dikkat çektiğimi bizzat şahit olarak biliyorlar. Hatta çiçek hediye edeceklerse yetiştirebileyim diye saksıyla iletmeyi tercih ediyorlar. Bu farkındalığı yaratmaya çevremle başlamış olmak, kendi adıma çok mutluluk verici. Lütfen bitkilerin de canlı olduğunu unutmayalım. Onlarla iletişim frekansını tutturabilmeyi, bu konuda kendimizi geliştirmeyi, farkındalık yaratmayı hepimiz yapabiliriz. Koparıp zarar vermekle değil, tam zıttıyla var oluyorlar. Sayelerinde doğayı ve özümüzü de unutmuyoruz. Farkındalığını tam olarak kazanırsak dünya daha güzel bir yer olacak, inanıyorum. Doğayla bütünleştiğimiz ve kıymetlerini bildiğimiz nice güzel zamanlara.. ☘🌵

ELZ Kozmetik bakım ürünlerini çok beğeniyor ve kullanıyorum. Ürünleri buradaki linkten detaylı inceleyebilirsiniz. https://www.elzkozmetik.com/