90'lı yıllarda büyüyenler şu sözleri iyi hatırlarlar ve bilirler ; 

"Televizyonu yakından izleme çocuğum!"

"Bu kadar saat televizyon izlenmez çocuğum!"

"Gözlerin bozulacak çocuğum!"

O yıllarda teknolojik olarak bağımlılık 

yaratacak tek şey belki de televizyondu. Ama o dönemde yaşayan hiç bir çocuk televizyon bağımlısı olmadı diyebiliriz. Çünkü o yıllarda çocuklar için sokaklarda hayat vardı.

Milenyum çağı dediğimiz 2000'li yıllarda ise hayatımıza bilgisayarlar girdi.

İlk önceleri iş alanında kullanılan bilgisayarların yaygınlaşmasıyla evlerimize kadar giren bilgisayarlar çocuklarımızın yeni düşmanı oldu.

Bu yeni, sinsi, tehlikeli düşman yeni bir sosyal sorunu da ortaya çıkardı.

Teknoloji Bağımlılığı

Üstüne üstlük biz çocuklarımızı her türlü kötü alışkanlıktan korumaya çalışırken bu bilgisayarları üstüne para vererek kendi ellerimizle evlerimize, çocuklarımızın kitaplarla dolu olması gereken çalışma masalarına yerleştirdik. Kitapları da bir kenara iterek.

İnternetin de hayatımıza girmesiyle zaten kendilerini bilgisayar oyunlardan alamayan çocuklar online oyunlarla tam anlamıyla bilgisayarların başına çakılmış oldular.

Teknolojik bağımlılık için bilgisayarlar yetmezmiş gibi üstüne bir de cep telefonları ortaya çıkınca evlerde hem hayalet çocuklar hem de hayalet ebebeynler yarattık.

Şimdi hepimizin elinde telefon!

Ve hatta eleştirmeme rağmen şu an bu yazımı dahi telefonumdan yazmam da işin ayrı bir garip tarafı.

Bu yazım hayalet ebeveynler için değil!

Hayalet ebebeynler Kim nerdeymiş? Kim ne yapmış? Kim ne demiş? Onlarla devam edecekler zaten.

Bu yazı kendi tercihleri nedeniyle değil, bilinçsiz aileler tarafından teknoloji bağımlılığına terk edilmiş çocukların kurtarılmasına vesile olabilmek ve yeni teknoloji bağımlısı çocuklar yaratmama gayreti içinde olacak bilinçli aileler için.

Sevgili dostlar; bir nesil cep telefonlarında, bilgisayarlarda kayboluyor.

Kaybolan bu nesil bizim çocuklarımız, geleceğimiz.

Kendini ifade edemeyen, sosyal ortamlardan sürekli kaçan, evlerimizde hayalet gibi yaşayan bu çocukların ileriki yıllarda, yetişkinliklerinde, yapabilirse evliliklerinde, çalışırlarsa iş hayatlarında ne kadar büyük sosyal sorunlar yaşayacağını ve yaşadığını son yıllarda ciddi olarak görmeye maalesef başladık.

Teknoloji bağımlığı maalesef uyuşturucu madde bağımlığı kadar tehlikeli.

Öncelikle "Teknoloji Bağımlılığını" basite almayarak hepimizin bu tehlikenin farkındalığını kazanmamız gerekiyor. 

Bu ilk aşama.

Daha sonrasında ise her anne ve baba teknoloji bağımlılığına karşı çocuklarını nasıl koruyacağına dair kendini bu konularda yazılmış makaleleri okuyarak geliştirmesi elzemdir.

Şu an teknoloji bağımlısı diye tabir ettiğimiz duruma gelmiş çocuklarımızın aileri ise bir an önce, vakit kaybetmeden profesyonel destek almaya başlamalılar.

Teknoloji bağımlılığına karşı aileler profesyonel desteği nereden alabilirler?

Sevgili dostlar;  bugün okullarımızın her birinde bu konularda sürekli güncel eğitim alarak kendilerini eğiten, geliştiren Rehber Öğretmenlerimiz var.

Yardım için Rehber Öğretmenlerimize müracaat edebilirsiniz.

Psikologlar!

Psikologlar da her türlü bağımlılıkla ilgili ciddi olarak eğitim almış kişilerdir. Psikologlardan da destek alabilirsiniz.

Bu konuda Yeşilay'ın da aktif olarak çalıştığını bilmekteyim. 

Yeşilay'da görevli uzman personellerin teknoloji bağımlılığı üzerine ailelere destek olduğunu, bu hizmetten ücretsiz olarak faydalanabileceğinizi unutmayınız.

Şu an çocuklarınızın teknoloji bağımlılığı konusunda sorunlar yaşadığını görüyorsanız lütfen buna seyirci kalmayın. Ve lütfen bu sorunu kendi başınıza çözmeye çalışmayın. Belki de böyle bir davranış işin daha kötü bir hale gelmesine sebep olabilecektir.

İşte bu yüzden Teknoloji Bağımlığı ile ilgili bir probleminiz var ise lütfen profesyonel destek alın.

Aldığınız bu profesyonel destek ile hem sorununuzla ilgili üstünüzdeki ağır yük hafifleyecek hem de bu sorunu çözmek için doğru yolu bulmuş olacaksınız.

Güzel günlerde yeniden görüşmek ümidimle hoşçakalın.

Ümit Bostancı