Vur aziz kılıcı o cahil başa. Kızıla boya toprağı, faydasız düşünceleri köklerine hapsetsin ağaçlar. Amaçsız ruhları serbest bırak gökyüzüne, yuva olsun kuşlara. Vur aziz kılıcı o cahil başa, ölmesi gereken ölsün, ibreti yay dilden dile. Gönüllü olsun aptallar, ışığa koşan pervaneler gibi gelsinler kurtuluşa. 

Vur aziz kılıcı o cahil başa, sen kimsin ki hayat vereceksin cansız bir taşa. Sen kimsin ki kurtaracaksın beni, Allah değilsin, haşa!

Vur aziz kılıcı nefret yayan o başa, kurtuluş senin neyine, git kibrini yaşa. Sen kimsin ki yakacaksın beni, Allah değilsin, haşa!

Görmez senin gözün zırhımı, bakma sen hafifliğime, merhametiyle o kutsadı hırkamı. Sen yalnız sanırsın beni, görmez senin gözün fırkamı, bakma sen hafifliğime, sevgisiyle kutsadı o hırkamı.