Yemek bir insanın günlük yaşamını idame ettirmek için vücudumuzun zorunlu ihtiyaç duyduğu bir besindir. Fakat bundan fazlasını neden yeme ihtiyacı duyarız bunu hiç düşündünüz mü ? Araştırmalar en çok bunun psikolojik açıdan mümkün olabileceğini gösteriyor bizlere, yani bir insan sürekli yeme alışkanlığı edindiyse ve günlük olarak gereğinden fazla yiyorsa altında nadiren biyolojik etken olmasının yanı sıra psikolojik etken olma olasılığı oldukça fazla. Yalnız kalma isteği, bununla beraber kişinin yalnızlık duygusu, devamlı aklından geçirdiği umutsuzluk, geleceğe endişe ile bakmak veya kendi benliğinden kopukluğu bunun mümkün olabileceğini gösteriyor. Haliyle dış görünüşü gün geçtikçe istemediği bir boyuta ulaşınca da içinden çıkamadığı bir hal alıyor. Peki bundan nasıl kurtulmak mümkün ? 

Elbette ki bu konu hakkında yazılanları okumakla uygulamak arasında oldukça fark var, hatta bazı insanlar bunun bilincinde olup da bunun için hiçbir şey yapmıyor olabilir. Ben diğer klişe tavsiyeleri vermeyeceğim size, tek bir tavsiye ve bunun uygulama metodu oldukça kolay, aslında hepsi bu büyük gibi görünen ve hiçbir değeri olmayan alışkanlığımızdan kurtulmak. Peki neden buna devam etmemek için kendimize şart koşsak bile bir süre sonra vücudumuzun aç olduğunu hissediyoruz?  

Bunun sebebi ise aslında uzun süreden beri bilinçaltımızda yer edindirdiğimiz bir alışkanlık, gün boyunca vücudumuz onu gerçekten istiyor gibi hissetmemize sebep oluyor ve biz aç olduğumuzu zannediyoruz. Bu bir yanıltmacadır aslında, beynimizin bize oynadığı bir yanıltmaca. Fakat o an durup onun dışında herhangi bir şey düşünmek, başka şeylere odaklanmak onun varlığını unutur gibi yapıp ona galip gelmek olacaktır. Yani aslında beynimiz vücudumuzla bizi değil biz onu kandırmış oluruz. Ve bu süregelen alışkanlık her aynı döngüyü tekrarladığında bir süre sonra kontrolü ele aldığımızı hissederiz. Evet bu mümkün ve gözümüzde büyüttüğümüzden de basit.