ormandayım sanıyorum

etrafım ağaçlar

en ince ağaç ben

ufacık rüzgarlarda sallanır dururum

diğer ağaçlar sapasağlam dururlar yerlerinde

sevmezler beni güçsüzmüşüm

bence özgürüm

hafifçe esen rüzgarı hisseder dans ederim

en yeşilde benim yapraklarım

sevgimi veririm

Çınarmışım ben

buralarda bir ben filizlenmişim

sevmezler beni göklerden bakacakmışım onlara yıkılmadan

ne gördüğümü anlatmama izin vermeyeceklermiş ama

zaten mutlularmış bilmeden hayatı

zaten uzamadım ben

küçüktüm büyümeyeyim diye güneşimi örttüler

mutluluklarını bile önemseden , beni üzmek için

yerdeyim anlatmıyorlar bana gördüklerini

ama mutluyum

en güzel ben dans ediyorum sabahları

güneş doğarken ilk beni aydınlatıyor

turuncu gibi gök

yapraklarım hep yeşil