Yağmur benim için hiç romantik değildir.

Uyumak için arka fonda çalan bir parça gibi eşlik eder uykumun en derin sessizliğine,

Yalnızlığımı parçalayamadığım benliğime bir arkadaş, bir yardımcı olur en fazla.

Cidden yağmur hiç romantik değil.

Yağmur olsa olsa ıslaktır.

Yağmur hasta eder.

Yağmur, kimileri için sevginin başlangıcı, kimileri için romantiklik, kimileri için aşktır.

Benim için hiç öyle olmadı. 

Yağmurdan sonrası ve öncesi önemlidir. 

Öncesinde gelen sessizlik ve sonrasında gelen toprak kokusu, çamur. 

Tıpkı biz insanların davranışlarına benzer ki ben benzetirim genelde...

Aşık olursun, seversin ilişkin çok güzel gider ve araya birden hışırtı girer, bir karmaşa, bir ıslaklık ve sonrası o ilişkinin acısı, hüznü, anıları koku olarak gelir burnuna...

Çamur olur her şey...

En başta yemyeşil olan kalbin zamanla çamurlaşır hışırtı arttıkça...

Yağmur hışırtıdır, karmaşadır.

O yüzden hiç güzel değil.

Çok masum, romantik görünür.

Hangi akıllı aşık olduğu kişi ile yağmurun altında ıslanmak ister!?

- Ben değil,

Çünkü yağmur hiç romantik değildir.

Başkalarının acılarını, gözyaşlarını yağdırır size.

Neyse efendim boş verelim biz yağmuru, o vazifesini yerine getirsin, son olarak çok sevdiğim bir söz vardı onu da ekleyeyim buraya.

Gerisini siz düşünün artık

Ne haldeyim, ne haldeyiz, ne hallerdeyiz...