Yarın bir işim var. Her zaman olduğu gibi değil, bugünkünden ve öncekilerinden tamamen farklı. Çünkü ben yaşadıkça değişmekle meşgulüm. Yarın bir işim var. Kimsenin umurunda olmayacak, bilseler de "iş mi lan bu" diyecekler. Oysa değer terazimin ayarı bozulmuş, farkındasızlıkları tartar olmuşum. Yarın bir işim var. Bugünü ve gecesini düşünebileceğim bir ertesine uyanarak başlayacağım. Belki hiç birinin hatırlamam.

Gerçeği söylemek gerekirse -herkes gibi- çokta önemli değil, muhtemelen umurumda da olmaz. Saniyesinde geçebilir. Yarın bir işim var. Dün verdiğim kararları, sabaha hazmedebileceğim bir gün olacak. Yeşil çayım yok ben her daim asfalt tadında kahvelerden keyif alırım. Karton bardaklı, kapitalist kokulu. (şekersiz) Tatlanmaya gerek yok. Tatlanınca, ağzına bal çaldığım nice güzel kadının -eksikliğinden- gönlü zehirleniyor.

Yarın bir işim var. Sıkıldıkça mırıldanarak küfür edebileceğim, içimden.. belki bir merdivenin ayağına söveceğim. Ya da bir tomar gazetenin elimde bıraktığı kire söveceğim. Belki de asfalt kahvem uyuşan sol ayağımın iki parmağımın üstüne sızacak ayakkabımdan masumane bir şekilde okkalı söveceğim. Yarın bir işim var. Hayal gücümden gücenen tanrı sanrısı olan her beşeriyete bugün de yaşadığımı gösterebileceğim.

6 Ocak 2022