Her neyse. Tavşanlı çok soğuk, zaman geçmiyor.

Ve sıkkınlık, sıkılmak...

Gün geçtikçe ayaklarıma sarılmış ve boğazıma doğru ilerleyen bir yılan gibi.

Daralıyorum, bazen gereksiz yere bazen en gerekli yere.

Ve ilk defa bir hediye istedi canım.

 

Kaba olacak ama, biri bana bu çakmaktan alsın be ya... 

Alsın... Alsın ki boğulduğum karanlığı yakabileyim.

Bazı resimleri, bazı şiirleri yakabileyim.

Bir sigara yakabileyim, dumanını savurdukça acısını da kusabileceğim.

Bir ocak yakabileyim karnımı doyurabilmek için...

Belki de...

İnsanlığımı yakabilirim.

Bir Anka misali;