Yavuz K. @asosyalseyyah

Taksim denilen bir günlük maceralı yaşam.

İzleyeceğimiz tiyatro ismi, günün anlam ve önemini masum bir sürpriz olarak yüzümüze vurdu. Yok artık ebesinin biskremi Ali Sami dedim. Bu kadar tesadüf bana Polat Alemdar’ı hatırlattı. Bir adamı sabah görürsem tesadüf derim, öğlen görürsem yine tesadüf derim, akşam görürsem.. Biskremlerim onu! Al sana bir tesadüf daha oyunun başrolünde Musa Uzunlar. Gel gelelim oyuna, çok dolu dolu bir oyundu. Gülmekten çok sözleri ve sorgulama tarzını inceledim. Musa Uzunlar’ın oynayışına kapıldım. Yona ve Leviva.. buram buram bıkkınlık ve yaşanmışlık kokan iki evli çift ve sonrası. Kara mizah.. En sevdiğim, vişne reçelim!

Sait’in son sözü “Oğlum senle ne zaman bir yere çıksam başıma bir şeyler geliyor” Buradan güne pay biçecek olursam eğer yaşamak başlı başına zahmetli bir iş. Bizler bir şeyler için uğraşıyoruz, çalışıyoruz. Bizler, biz insanlar.. kapitalizm ’in bağımsız ve özgür bağımlıları.. Ne de çok şey biliyoruz! Yona’nın hayata uyarlanmış versiyonlarıyız diyorum ve son olarak efendim ben deniz Asosyal Seyyah. Bu yazıda bir günlük sosyalliğimin kanıtı!

Buradan çoğu şeyi aynı düşündüğümüz gözleri parlayan kardeşime sesleniyorum. Nice bol maceralara! Bir biber gazı dolusu sevgilerimle.



9 Şubat 2014 - Yavuz K.

Henüz hiç yorum yapılmamış.

Yorum yazmak için giriş yapmanız gerekli