sensiz geçen bir ömür...

Bir şekide geçiyordu işte

Hızlı geçen hayatın bütün olumsuzlukları adeta önüme seriliyordu.

sen ile geçecek olduğunu sandığım ömrümün,

sensiz geçmesi sürpriz olmuştu bana.

Bir kor misali içimde parlayan sana olan sevgim,

yine bir kor misali yavaş yavaş sönüyordu.

Günler, aylar ve yıllar geçtikçe.

Bir tek gülümsemen ile tekrar alev alacak hislerimin,

sensizken su serpilmiş olması;

Kader midir, Kısmet midir bilemedim.

Gecelerim gündüz olmuş iken,

Ay'ı Güneş yerine koymuş iken,

senin yokluğun ile kendi güneşimi oluşturmuştum belki de...

Ne yakıyordu nede üşütüyordu...