yazabildiğim kadar yazardım her gece,

Acımı hafifletmek ve rahatlamak adına.

Bilmezsin ki sen yağmurun yağdığı gecelerdeki toprak kokusunu...

O toprağın kokusu buram buram gelince burnuma,

yazasım gelirdi bir anda...

Belki de bana seni hatırlattığı içindir,

bu içimdeki yazma tutkusu.

Tutkularımı birleştirince daha bir başka yazıyordum...

Aklımda hep bir düşünce seli oluyor adeta...

Hiç de şikayetçi olmuyorum bu durumdan,

aşık idim yazı yazmaya.

Sana sunamadığım yazılarımı yazmaya...