Öyle bir Parti düşünün ki kullandığınız dil yavaş yavaş yok ediliyor ve yerine Yenisöylem diye bir kavram getiriliyor. Yenisöylem, insanların düşünseler bile düşüncelerini dile getirmemeleri için alınmış bir önlem gibi bir şey. Eskisöyleme dair kelimeler ne kadar aza indirilebilirse o kadar indiriliyor ve dil ortadan kaldırılıyor. Çünkü insanlar düşünmemeli ve düşüncelerini dil aracılığıyla ifade etmemeli.

Hatta evlerinizde, odalarınızda sizi sürekli izleyen tele-ekranlar bulunmakta.

Kitapta Düşünce Polisi adı verilen ve her yerde düşünce suçlusu arayan kişiler anlatılıyor. Düşünceleriniz, Partinin kontrolünde ve onların istediği şeyleri kapsayabiliyor. Doğruya doğru ya da iyiye iyi, kötüye kötü diyememek bir insan için yapılacak en büyük kötülüklerden biri. Kitapta Winston karakteri doğrunun ne olduğunu arayan ve oldukça korkak ama bir o kadar da sorgulayan bir tip. Komşusu Bay Parsons, Parti'nin dayattığı her şeye tamam demiş, sorgulamayan ve kabul eden bir kişi. Kısacası Bay Parsons' un kendi düşüncesi yok. Julia karakteri ise sorgulamak istemeyen, ancak Parti'nin uyguladıklarının yanlış olduğunu bilen biri. Bu üç insan tipi hepimizin karşısına mutlaka çıkmıştır. Evet, onlar bizleriz. Yazarımız kitapta bunu çok net ve açıklayıcı şekilde anlatmış. Büyük Birader, Parti'yi sorgulayan o insanların bir araya gelseler ne yapacağını bildiği için Düşünce Polisi'ni kullanmaktan hiç gocunmuyor. Parti 2+2=5 dediğinde bunu hiç sorgulamadan kabul etmenizi bekliyor. "Hayır 4!" diyenleri yaka paça işkence yaptıkları yere götürüyorlar çünkü farklı bir düşünceye tahammülleri yok!

Bunca yaşanan olayların dışında karakterlerin duygularını, ne hissettiklerini, ne yapmayı istediklerini, psikolojilerini yazar George Orwell okuyucuya çok iyi aktarmış. Kitabın dili çok sade, anlaşılabilir söz kalıplarıyla dolu ve gösterişten uzak bir dil olarak karşımıza çıkıyor. Mutlaka okumalısınız.