Kör Dalaşı

Yaşamak kör dalaşı

Birsin artık

Son yalnız sabahımda,

Yankılanır gece hıçkırıkları

Sesime dokun

Belki ansızın yok olurum

 

Derbederim,

Yağmurunda gecenin

Yine içime hapsederim,

Neşem savrulur

Uyanıca geceye üzerime çökmüş gurur,

Aniden kaybolur

Ben aciz kemiklerimle kalırım

 

Sade deliler mi korkmaz ölülerden

Mezarlarında bir tek evsizler mi rahat uyur,

Bir yuvası olmuşken, 

Herkes gibi

Mühürlenmiş sokak aralarına sürüklenir,

Göğün pis ışılarına yıldızları heba ederim

Ve nefesime çökmüş veba gibi düzene 

Hep “olur” derim, susarak

2022

Samsun