Hava kapalı. Güneş gözükmüyor gökyüzünde. Üzerimde gri bir kazak, hava gibi kapalıyım bende. İçime kapanık, dışıma tersim. Herkese, her şeye karşı içimdeki nefretle bakıyorum. Bir şey diyemiyorum çünkü kapalıyım ben bugün. Tek bir kelam bile söylemek istemiyorum. Duygularımı sadece yazılarıma aktarmak güzel bir huzur vermeye başladı şimdiden. İçim içime ne kadar sığmasa da söylemiyorum hiçbir şey. Bağırmak istiyorum, içimdeki her şeyi kusmak istiyorum ama olmuyor. Ağzımdan çıkmıyor kelimeler. İnsanlar zorluyor beni konuş diye. Olmuyor, yapamıyorum. Karşımdaki konuşuyor, kafamdaki bulanıklıktan dolayı dinleyemiyorum kimseyi... Kendi köşeme çekildim oturuyorum. "İnsanlardan uzak kalmak gerek bazen." diye düşünüp duruyorum. Uzak kalıyorum, düşünüyorum belki bir çözüm yolu bulurum diye. Bulamıyorum. Bulamadığım gibi bir de çok yalnızım diye düşünüyorum. Belki gurbetteyim diyedir bunlar ama değil biliyorum. Gerçek bir dostum yok gibi, hiç olmamış gibi sanki şu kısacık ömrümde. Hava gibiyim, kapalıyım bugün. Yine yalnızım, yine hüzünlüyüm, yine hiçbir şey anlatabileceğim kimsem yok. Karşıdaki dağın tepesi gibi bembeyaz içim, soğuk, buz gibi bir rüzgar var içimde. Üşüyorum, üşütüyorum. İnsanlara karşı olan soğukluğum üşümemin sebebi. Sahi ya, insanlar neden böyle?.. Neden sadece kendi çıkarlarını düşünürler? Neden kendileri yalnız kalınca en son arayıp sormaya başlarlar?...

İnsanlar yanımda arkadaşlarıyla konuşurken, ben yalnızlığıma sövüyorum... Ne demiş Özdemir Asaf; "Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa zaten yalnızlık olmaz." Belki sürekli bedenen yalnız olmayabilirim ama ruhen de kimsenin yanında değil gibiyim. Herkesin kankasıyım, dostuyum, arkadaşıyım, hatta belki de sırdaşıyım. Ama sadece işleri düşerse... Başka zamanlarda selam verirsem alırlar, o kadar. Bazıları vardır bir de, Fuzuli'nin Şikayetnamesi'nde bahsettiği gibilerdir onlar. "Selam verdim, rüşvet değildir diye almadılar."

Bilmiyorum belki de ben kötü bir arkadaşımdır. Belki de kötü bir insanımdır. Zaten bu dünyaya ne faydam dokunmuş ki benim? Şu hayatta ne yararım olmuş ki? Onlar da haklı. Neden sevsinler, neden yanımda olsunlar ki? Bu yazılar da olmasa ne yapardım ben bilmem! İçimi kime dökerdim bugün? Hava gibi kapalıyım ben bugün!..