Ben zannediyorum ki herkes kendini gizlenebilir kılmış. Kırgınlıkları, sevgiyi, acıyı.. Hep bir gizleme derdindeyiz ya hani. Aman sevdiğimi görmesin, aman üzüldüğümü görmesin. Görsünler artık ya. Kendimizi ne kadar görünmez kılıyorsak o kadar üzülüyoruz. Sonra da sen bana bunu yaptın diye insanları suçluyoruz. Hayır suç senin! Ben kırılmazım, ben yenilmezim diye sen gösterdin kendini ona. Güç gösterisi yaparak ayakta kalmış birisi olarak bunun gün geçtikçe ne kadar yorucu bir şey olduğunu yeni farkediyorum. Keşke diyorum keşke herkese ne hissettiğimi gösterebilseydim de bu kadar yıpranmasaydım.