Homunculus @yusuf

Kafa Karışıklıkları İçinde Yaşamak 2

Güçlü olmak çok mu önemlidir ki? Rüzgarda savrulmak, sağa sola çarpmak düşünüldüğü kadar kötü müdür? Yaprağın her çarpışı ona güç kazandırmaz da zaten. O onun normalidir. Güçlü durmaya çalıştığı tek yer dalından kopmamak istediği vakittir. Dalından koptuktan sonra neye yarar ki güç…

Dalımdan koptum mu ben de? Artık direnç göstermeyi bırakıp savrulmaya teslim mi olmalıyım? Kendimi akışına bırakmayı tercih edip hiç bilmediğim diyarlara savrulmak ya da bir kuytu köşeye sıkışıp kalmak. Sıkıştığım köşede minik hayatsızlığıma devam etmek ya da bir fırçaya teslim olan bir çöp olmak. Kararım ne benim?

Sorun da burada. Kararım yok. Kararsızlığım bir karar mercii gibi bir süredir. İpler de onun elinde kalem de. Kalemin yazışını takip ederken kırılacağı anı bekliyorum.

Peki neden ki bu kararsızlığım? Kaldırımın yola yakın kenarındaki taşlar boyunca yürümek çok mu zor? Sağ ayak solun önüne, sol sağın. Ama kafamda hep yola düşme korkusu var. Kimi zaman yoldan geçen bir araba bile yok. Düşersem de kalkmasını bilirim. Bu korku niye? Yoksa cesaretim böyle bir yürümeye, yolculuğuma neden kaldırımın genişliğinde devam etmiyorum? 

Sponsor tavsiyesi: Birbirinden şık ve aynı zamanda uygun fiyatlı t-shirt, short, sweatshirt ve daha fazlası için Gerusta markasını tavsiye ederim. Göz atmak isteyenler için buyurunuz: https://www.gerusta.com/
2
Homunculus @yusuf

Haklısınız. Bir yaprak gibi ya da bir meyve gibi yaşamak arasında büyük fark var. Yaprak ağaçtayken çevresindeki karbondioksiti alıp oksijen verir dışarıya. Aslında hayat verir kendi dışına. Koptuktan sonra ise çoğu zaman hazin bir sonu vardır. Dediğiniz gibi bir meyve gibi düşünmeli insan. Koptuktan sonra da serüvenine güçlü bir şekilde devam edebilmeli.

Rofnak @Rofnak_2498

Kendimizi bir ağacın uzvu olan yaprak olarak düşünmek yerine bir ağacın meyvesi olarak düşünmek daha doğru olur gibi. Meyve de aynı yaprak gibi sağa sola çarpar ve olgunlaşmayı bekler. Vakti geldiğinde kopar ve işte o zaman yeni bir serüven başlar. Gerekli doğa şartlarını bekler ve daha da güçlenmeyi bekler. Aynı insanlar gibi. İnsan, hayata bir ağaçtan kopmuş bir meyvenin tohumu gibi başlar ve en sonunda evrene tohumlar bırakarak veda eder. Bu sürecin tamamını yapabilmek için olumsuz tüm koşullara karşı güçlü durmaya çalışır.

1

Yorum yazmak için giriş yapmanız gerekli