Hepimizin bildiği üzere bizi oluşturan,fiziksel ve hatta psikolojik özelliklerimizi tanımlayan yapı taşlarımız, annemiz ve babamızdan aldığımız genlerdir. Bunlar; saç rengimizden tutun, sahip olduğumuz psikolojik rahatsızlığa kadar söz sahibidirler. Ancak tam olarak genlerimizin boyundurluğu altındayız da diyemeyiz. Genler, maruz kaldığımız çevresel faktörlerle iş birliği içerisindedirler ve bu şekilde kimliğimize şekil verirler. Peki, şiddete eğilimli olmamız ya da suç işleme potansiyelimizin bulunması genlerimizin elinde midir?

  Bu soru yıllardır bilim insanları tarafından araştırılmakta. Güncel bilgilere göre,genlerimiz doğrudan bir cinayet işleyip işlemeyeceğimize karar verebilir diyemeyiz. Ancak Finlandiya’da yapılan bir araştırmada 2 farklı genin kombinasyonunun suç işlemekle bağdaştırılabileceği keşfedildi.

  

Yapılan bu deneyde yaklaşık 1000 suçlunun DNA profilleri çıkarılıp incelendi. Söz konusu suçlular cinayet gibi şiddet içerikli ya da şiddet içermeyen hırsızlık gibi birtakım suçlardan yargılanmaktaydı. İşledikleri suçların yanında büyüdükleri, yaşadıkları çevre ve madde bağımlılığı gibi birçok faktör de elbette göz önünde bulunduruldu. İncelenen DNA profilleri suç işlemeyen insanlarla karşılaştırıldığında, şiddet içerikli suçları işleyen bireylerde 2 genden oluşan bir kombinasyon göze çarpıyordu.

  

 Her suçluya, suçlarına göre şiddet içeren veya şiddet içermeyen olarak kategorize eden bir profil verildi. Genler ve önceki davranışlar arasındaki ilişki, "son derece şiddetli suçlu" profiline uyan 78 kişi için en güçlüydü. Bu grup toplam 1154 cinayet, adam öldürme, cinayete teşebbüs veya dayak yemişti. 114 suçludan oluşan bir çoğaltma grubunun hepsi en az bir cinayet işlemişti. Bunların hepsi, önceki araştırmaların saldırgan davranışla bağlantısı nedeniyle "savaşçı gen" olarak adlandırdığı MAOA geninin düşük aktiviteli bir versiyonunu taşıyordu.

 Şiddet içerikli suç işleyenler çoğunlukla 2 genden oluşan bir kombinasyona sahipti. Bu genlerden biri, monoamin oksidaz A (MAO-A) adı verilen proteini üretiyordu. Kombinasyonun ikinci üyesi olan gen ise, şiddet suçlularında normalden daha düşük aktivite sergileyen Cadherin ailesinin bir üyesi olan CDH13'ün sentezlenmesinden sorumluydu . Birincisi, bağımlılıkta kilit rol oynayan ve beynin ödül ve zevk merkezlerini kontrol etmeye yardımcı olan bir kimyasal olan dopaminin ; serotonin ve epinefrin nörotransmitterlerinin yıkımında görevli bir proteindi. Ayrıca bahsettiğimiz bu nörotransmitterler saldırganlık,öfke ve mutluluk gibi duygusal kaynaklı davranışların kontrolünde merkezi bir role sahiptirler. İkincisi, madde kötüye kullanımı ve dikkat eksikliği-hiperaktivite bozukluğu (ADHD) ile bağlantılı yapışkan bir hücre yüzeyi proteiniydi. Şiddet içermeyen suçlularda ise bu genler bulunmamaktaydı

Araştırmaya göre Finlandiya’da işlenen suçların yüzde 5-10’u bu gen kombinasyonuyla ilişkilendirilebilmekte. Ancak göz önünde bulundurmamız gereken  yaklaşık yüzde 90lık bir kısım da mevcut. Yani bu kombinasyona sahip bir bireyin kesinlikle suç işleyeceğini söyleyemeyiz. Yukarıda bahsedilen genler, şiddet dürtülerinizi kontrol etmede etkili ancak iradenin de devrede olduğunu unutmamalıyız. Dolayısıyla iş yargı konusuna gelince uzmanlar, genetik olarak çıkarımlara göre karar vermenin yanlış olacağını söylüyor. Sonuç olarak, genlerimiz diğer etkenlerle tetiklenmediği sürece bize suç işletemezler..