Başlamadan önce kısa bir açıklama yapmak istiyorum. Bu yazıya denk gelen bazı kişiler muhtemelen anlam veremeyebilir fakat bazılarınızda kendinden bazı parçalar bulabilir. Tıkanmaya başladığım yerde yaptığım çıkarımlar, kendimi dürtme çabası gibi bir şey yapmaya çalıştığım...

İçindeki potansiyeli bildiğin halde sadece öylece kaldığın oldu mu ? Sanırım son 2 senedir kendimi bir topun içindeymiş gibi hissediyorum. 3 senede olabilir bilmiyorum. Hissettiğim uzun zamandır içinden çıkamadığım bir döngü.. Çabalamayı bırakmamıza ne sebep oldu ? 

Aslına bakarsanız iyi hissetmem için sebeplerim var hayatımda fakat kaybettiğim şeyi arıyorum. Mesela dönüp düşününce eskiden hayalini kurduğum şeylere bağlanışımı hatırlıyorum. Uzak ihtimalli olsa da sıkı sıkı o hayale bağlanışımı çaba gösterişimi ve sonucunda bir şekilde tam olarak elde edemesem de o hayalin hayatımın bir ucuna dokunuşunu..

Şimdi ise bir şeyi hayal etmeye başladığımda güzel hayal kurabiliyorum ama bu hayalin peşinden koşamıyorum. Küçücük bir olmazsa ihtimali algımı hemen dağıtıyor yok ya mantıksız deyip kenarı çekiliyorum. Sıkıştığım yer burası olabilir. Bir çok konuda biraz biraz kendimce bilgim var. Bu bilgilerde ilgimi çeken bir şey olduğunda konusunun açılması ile yetinmediğim kendi çapımda biraz araştırma yapmam yüzünden. Etrafıma baktığımda sürekli aynı şeyleri konuşan insanlardan da çok sıkılmış haldeyim. Şu zamanda çevre edinmenin zor olduğunu düşünen kesimden biriyim. Bazen kimseyle konuşacak hiçbir şeyim yok bazense ya şu konuyu bilen biri gelip anlatsa neymiş öğrensem araştırdım yetmiyor tecrübe lazım kafalarında filanım. Ne zaman bu hale geldik ? Ne zaman kendine bile tahammülü olmayan, işe yaramaz hissettiren, bir fikrin peşinden koşmaya enerji bulamaz hale geldik ? Yaştan ötürü mü ? Bilmiyorum.. (28:) 

Şuan böyle gelişine yazıyorum. Umarım ipin ucunu yakalayabilirim..

Psikolojik problem yaşamıyorum sadece durup bakıyorum kendime. Aslında çok hoş süslü cümlelerimde var hayata dair kendim dışında etrafımdaki herkese enerji verebilirim. Bir şeyi başarması için destek olabilirim, yaşadığı olayı atlatması için farklı pencerelerden bakış açıları örnekleri verebilirim. Ki etrafımdaki herkese bunu yapıyorum zaten. Ama bilin bakalım kim eksik.. BEN :) 

Söz konusu kendim olunca tıkanıp kalıyorum bazen anlamsız bazen anlamlı..

Bir gün kendimi bulmayı kendim olmayı becerdiğimde tekrar yazacağım. Bu arada işsizim düzenli bir çalışma hayatım hiç olmadı kısa süreli şeyler yaptım. Bundan ötürü mü kafamda dönenler belki de bundan.. 

Ama okuduysan dur bir düşün eski biz neredeyiz ? Hayattan keyif almıyor değiliz bir eksilen bir eksiklik var sadece.. 

Öyle şeyler dönüyor ki şuan beynimde daha fazla konudan konuya atlayıp saçmalamak istemiyorum. Bu da bu anda böyle bir anda yazıverdiğim bir şey..

 Hadi geçmiş olsun..