BİR ADIM GERİDEN 

Bu saatten sonra iflah olmayız biz. 

Nice renkli kaldırım taşlarının izlerini kaybettik 

Çatlak kiremitleri onarmak için ince zamanlar harcadık

Artık dönülmez geriye geçmişin pişmanlığından

İki ileri bir geri geçen zamanda buluyorum kendimi

Umutlarım saçılmış göğe doğru, ancak yağmurla soğuyor yılgın beden  

Hem incecik parmaklarda yoğrulmuş, kabarmamış hamur gibi yüreğim 

Mayam soğuk rüzgarın uğultusunda ekşimiş 

Karşılaşmalarımız buruk tat bırakıyor ağzımda

Duvarın arkası aydınlık; sokakta bir gece yarısı ölgünlüğü 

Öte tarafa geçmek bir adım, ama suskunluğum öksüz kalır

Kalsam aydınlık sabahlar bir gün yitip gidecek, kaynağı sönecek yaşamanın

Artık iflah olmayacak kadar geç kaldı bizim zamanımız 

Artık bizim için dönmeyecek yelkovan

Demir yığınının altında ezilip yaşanabilecek düşler 

Ve biz yaşanabilecek tüm güzellikleri varlığımıza gömeceğiz

Gidersem bir daha dönmem biliyor musun? 

Yakarım biriktirdiğim tüm cümleleri 

Yüreğimdeki kirli ayak izlerini öyle temizlerim ki 

Her kelimeye hasret bırakırım nevrotik çağı

Öyle sıradan öksüz bir gidiş olmaz benimkisi 

Giderken adi silgiler gibi yırtar atarım reçeteme yazılmış her sendromu.