BASKICI DEVLET NEDİR?

Aslında devlet kelimesini ‘baskıcı’ sıfatıyla tanımlamak biraz yersiz olacaktır. Çünkü esasında baskı devlete içkin olan bir özelliktir. Devletin varlığını sürdürebilmesi için önündeki engellere karşı kullandığı bir saldırı mekanizmasıdır. Aksi halde devlet elinde bulundurduğu bu baskı yetisini yerinde kullanmaz ise ortaya devletin otoritesi ile alakalı sorunlar çıkabilir ki bunun da beraberinde devletin yıkılışını getirmesi muhtemeldir. Aynı şekilde devletin elinde olan bu baskı yapma yetisi haddinden fazla halk üzerine uygulanırsa bunun da aynı sonucu getirmesi muhtemeldir. Bu iki seçeneğin de örnekleri tarihte kendine yer edinmiştir.

Max Stirner’e göre “En iyi iktidar, en az yöneten iktidardır.”,yani en az yöneten iktidar en az baskıyı yapan iktidardır. Böylece baskı uygulamasını iktidardan, devletten ayıramayız. Bu sebeple bir devlete sahip günümüz toplumları - gerek en Doğu’daki olsun gerekse en Batı’daki olsun - baskıcı devletler altında yaşamaya alışmışlardır. Doğal olarak da yaşamları, düşünceleri, kültürü, sanat eserlerinin birçoğu devlet baskısının izin verdiği şekilde legal olarak ortaya çıkmıştır. Tabi burada konum gereği ortaya şu soru çıkıyor: Bu baskıcı devletlerde sanat özgürlüğü nerededir? Emma Goldman’ın Kızıl Emma Konuşuyor adlı kitabında bu soruya cevap niteliği taşıyan şöyle bir cümle vardır: “Almayı arzuladığımız kadar özgürlüğümüz vardır.” Ortada herhangi bir devlet tarafından verilen bir özgürlük yoktur, alınan bir özgürlük vardır.