...

İnsan sadece başkasını dolandırmaz; aslında kendisini de dolandırır. Hep bencilik ise pis bir hastalıktır, sadece benim fikirlerim doğru demenin yanında, uygulanması da talep edilir, bazen emredilir. Bu emir ilk olarak beyinden gelir ve kalbi tesiri altına alır. Sonrasında insan kendi fikirlerinin savunucusu veya öncüsü değildir, nefsin hegemonyası altında bir köleye dönüşmüştür. İşte burada anlam bulan; sizin yolculuğun sonuna vardığınızda kendinizi nasıl görmek istediğinizdir. Kesinlikle farkındayım ki çoğu kişi hayatının sonunda kendisini nasıl görmek istediğini kafasına takmayacak, çünkü bir an olsun durup düşünmek istemiyor. Saatlerce, günlerce, haftalarca, aylarca düşünmek istemiyor. İstememeye de devam ediyor. Hızla akıp giden bu evrende nasıl daha hızlı olabilirim yarışına dahil olmuş ve kaybolup giden ruhuna, neden buradayım? sorusunu sormuyor.

...