Önemli konular hakkında bir karara varmak zordur. Kimi zaman bir kararı almak için çok uzun süre üzerinde düşülse de kimi zaman bir kararı aniden alabiliyor insan.

Hayatımı tümden etkileyecek ve geleceğimi şekillendirecek önemli bir karar aldım geçtiğimiz hafta içerinde. Bu karara aniden varmışım gibi görünse de aslında uzun süredir üstünde düşünüyordum da keskin bir dönüş yapamıyordum. Cesaret edip yapmam gereken o keskin dönüşü yapamadığım için yıllar öncesinde küçük küçük temeller atmaya başlamıştım.

Bu temeller sayesinde bir gece aniden gelen “Ben hala ne için uğraşıyorum? Artık vazgeçme zamanı gelmedi mi?” sorusu ağlayıp saçımı başımı yolmamı engelledi, derin bir nefes alıp “Yapacağım!” dedim. “Daha da geciktirmeden bunu yapacağım!”

Önemli kararları bir başına almıyor insan elbet. Önce ailemin desteğiyle, sonra fikirleri benim için kıymetli olan insanlara danışarak, karara varmış oldum. Belki de kararım çoktan beliydi de sadece toplum baskısı denilen şeyden ötürü hep bir adım geride durup duygularımı bastırıyordum. Ama bir akşam gelen ağlama krizi esnasında babamın saçımı okşayıp “Hiçbir şey senden önemli değil, hayaline odaklan, seveceğin şeyi yap.” Demesi üzerine gözyaşlarım yerine şen kahkahalara bıraktı. O gece sabaha kadar bu konu üzerinde düşündüm. Araştırmalar yaptım, yolumu çizmek için birtakım planlar yaptım. Benim gibi gemilerin yakanların, böyle bir karara nasıl vardıklarını ve şu anda nasıl hissettiklerini anlattıkları videolar izledim.

İzlediğim videolardan birinde “fırsat maliyeti” diye bir kavram öğrendim. Videodaki kişi bu kavramı “Maliye bölümünde öğrendiğim bir kavram sayesinde maliye bölümünü bıraktım” diyerek anlatmıştı. Google ise fırsat maliyetini şöyle açıklıyor: “Fırsat maliyeti, herhangi bir malın üretimini bir birim artırmak için başka bir maldan vazgeçilmesi, feragatte bulunulması gereken mal ve/veya kazanç miktarıdır.” Yani hayatımın kalitesini ve mutluluğumu arttırmak için bir şeyden vazgeçmem gerekiyordu ve bunu yaptım.

Kararımda ciddileşince ve ne yapmak istediğimi belirleyince, görüşlerine değer verdiğim kişilerle yaptığım uzun konuşmalar içinde yolumu yeniden çizmiş oldum. 24 saat içinde tamamen farklı bir yönde hareket eden, üstünden büyük bir yük kalkmış biri haline geldim.

Kararımı verdikten ve hafifledikten sonra fırsat maliyeti bir kez de dizi izlerken kızını bir şeyden vazgeçmesi için zorlayan, destek değil köstek olan bir babanın sözleriyle karşıma çıktı: “Buna fırsat maliyetini deniyor. Eğer bir şeyi seçiyorsan bir şeyden vazgeçmen gerek. Dikkatli seç. En çok neyi istiyorsun onu yap. Ya da en çok neyden korkuyorsan ondan kaç. Açgözlü olma ve istediğin her şeyi yapmak için kendini zorlama. Bir şeylerden vazgeçmek zorundasın.” Bu sözler üzerine kız ağlayınca bir kez daha ne kadar şanslı olduğumu düşündüm.

Babam bana “Vazgeçmek zorundasın.” deyip acı değil, “İstemiyorsan vazgeç, ben arkandayım.” diyerek mutluluk verdi. Bu yüzden benim için zor olan bir kararı alıp yoluma mutlulukla devam ederken sevdiğim insanların da yoluma taş değil çiçek olmaları çok güzel. İnsanın cesaret edemediği ama kendinde hep o cesareti aradığı bir şey için çok geç olmadan cesaret edebilmesi o kadar güzelmiş ki. Dilerim büyük kararlar için cesaret arayanlar o cesareti kendilerinde bulup benim gibi hafifler.

13.05.2020