Sen Gülüyordun
Gülüyordun
Bir savaş bitiyordu,
Dünyanın herhangi bir ülkesinde
Top koşturan, ip atlayan çocuklar oluyordu sokaklar
Gök kuşağını uçuruyordu martılar
Salıncaktan İnmiyordu bulutlar
Kedilerin sesi bir parkın mutluluğuydu
Sen bilmiyordun
Sen gülüyordun güzelce
Bir sağanak başlıyordu gökyüzünde
Damlalar kirpiklerinden aşağıya iniyordu
Sen görmüyordun
Sen gülüyordun öylece
Bir aşk daha vuku buluyordu
Dünyanın her hangi bir ülkesinde
Dünyadaki bütün diller
Bütün dinler oluyordum
Sen duymuyordun
Sen gülüyordun bir mucize oluyordu
Dünyanın her hangi bir ülkesinde
Sen güldün diye bir kız çocuğu daha dünyaya geliyordu
Ve her sokağın kapısı yüzüne açılan bir mavi oluyordu
Martıların evi barkı oluyordu gülüşün
Sen güldüğün için balıklar takılırdı oltaya
Sen güldüğün vakit çay demlenirdi
Karadeniz’in herhangi bir yaylasında
Güldüğün için kar yağardı doğuya
Sen gülünce mevsimler olurdu dünyada
Yıldızlar her gece senin için gökyüzünü süsler
Ve sabah güneş yüzüne ışıldasın diye doğardı
Sen varsın diye takvimler var
Sen varsın diye bugün 26 Haziran
Ve bugün sen doğdun diye gülüyor
Dünyanın bütün kıtasında yaşayan insanlar
Sen gülüyordun, tamda karşımda
Yaşamak gibi bir şey oluyordu bu
Ve sen bunu bilmiyor muydun?
6
Şiiriniz bana Edgar Allan Poe kaleminden çıkmış Annabel Lee şiirini anımsattı. Kaleminize sağlık.. ☘
