"21 gram" adlı film için de adlandırılan garip deney, ölmekte olan bir kişinin tartışmalı ağırlığına dayanarak ruhun 21 gram ağırlığında olduğunu iddia ediyor. Bu amaçla, kamp yatağında fazla gürültü yapmadan ölecek bir verem hastası seçildi!

Haber o kadar büyüktü ki New York Times'ta bile çıktı. Hikayenin başlığı 11 Mart 1907'de gazetenin beşinci sayfasında yer aldı; "Doktorlar ruhun ağırlığı olduğuna inanırlar." şeklinde verilmişti. Gazete, Massachusetts'te çalışan Dr. Duncan MacDougall'ın garip deneyiminden bahsediyor.

MacDougall uzun süredir ruhun doğasını inceliyor. Telepatik işlevler ölümden sonra hayatta kalabiliyorsa, canlı organizmada belirli bir yer işgal etmiş olmalıdır. Ve en son bilimsel sonuçlara göre, uzayda yaşayanların ağırlığı olduğu için, ölmekte olan bir kişi tartılarak ruhun varlığı belirlenmelidir.

Bu fikirden yola çıkan MacDougall kesin bir denge kurar. Asılı bir yatağın ağırlığı, içeriğinin yanı sıra 5 gramlık bir hata ile ölçülebilir.

Bununla birlikte, terazi ölçeğinin hassasiyeti, konu seçimini büyük ölçüde sınırlandırmaktaydı. “seçilecek en uygun insanlar; kas hareketi nedeniyle değil, hastalıkları ve ölümü nedeniyle çok zayıflamış insanlar olmalıydı. Tartı ancak bu şekilde dengede tutulabileceği için en küçük kilo kaybı bile hemen fark edilebilirdi. MacDougall daha sonra American Medicine dergisinde yazı yayınladı.

Örnek; Zatürreden ölen insanlar, terazinin dengesini bozacak kadar mücadele edebilecekleri için hiç uygun değildir. Bu nedenle son anlarını olabildiğince dingin yaşayan tüberküloz hastaları, deneyler için en uygun hastalardı. MacDougall bu hastaları CullisFreeHome Pulmoner Terapi'de buldu. Hastaların veya sevdiklerinin deneylere rıza gösterip göstermediği bilinmiyor. Ama kesinlikle MacDougall'ın biyolojik teolojideki çalışmasından şüphe duyanlar var. MacDougall, doğru ölçemediği altı hasta için; ayarların doğru yapılmadığından ve aramalarını kabul etmeyen kişiler tarafından bozulduğundan şikayet etti.

MacDougall, ilk ölmekte olan hastasını bir akşam 17:30 civarında bir ruh terazisine yerleştirdi. Hasta üç saat kırk dakika sonra son nefesini verdiğinde denge iğnesi belirgin bir şekilde kalktı. MacDougall, teraziyi dengelemek için iki dolarlık bir metal ağırlık kullandı. Ve ağırlıkları 21 gramdır.

Aşağıdaki konular karmaşık bir tablo sunmaktadır. İki durumda ölçüm geçersizdi, bir durumda ölümden sonra ağırlık değişmedi, iki durumda ağırlık önce azaldı sonra tekrar arttı ve bir hastada ağırlık iki kez arttı ve azaldı. MacDougall ayrıca hastaların ölümünün kesin tarihini belirlemekte de zorluk yaşadı. Ancak bu tür küçük aksilikler, ruhun ağırlığını kanıtlayan araştırmalar sunduğuna olan inancını sarsmadı.

Sonunda bu keşfini ikinci bir deneyle kanıtladı. Ağırlıkları 7,5 ile 37 kg arasında değişen on beş köpek, tartıda kilo vermeden öldü. MacDougall, Amerikan Tıbbında köpekleri tartıda ölmeye nasıl ikna ettiğinden bahsetmiyor, ama muhtemelen onları zehirledi. Ancak, MacDougall deneyimden memnun değildi.

Ancak doktorun hoşnutsuzluğu, sağlıklı köpekleri öldürmesinden değil, uygun denekler olmamalarından kaynaklanıyordu. "Ancak, onları hareket etmekten alıkoyan hastalıkları olan köpeklere ulaşacak kadar şanslı değilim." diyerek, MacDougall yakındı.

MacDougall ruh terazisi bilim dünyasında farklı görüşlere yol açmıştır. Bazı meslektaşları onun deneyini saçma bulurken, diğerleri MacDougall'ın tüm zamanların en önemli bilimsel keşfini yaptığını ve yöntemin nasıl geliştirileceğini tartıştığını savundu.

Sonuçta cesetler hızla bozulur, dolayısıyla ağırlık farklılıkları olabilir. Washington Post'ta New York'ta bir doktor, deneyin sağlıklı erkekler üzerinde yapılması halinde daha iyi sonuçlar vereceğini ve bu nedenle elektrikli sandalyenin bir teraziye asılacağını, egzersiz öncesi ve sonrasında terazi ve vücut ağırlığının tartılacağını öne sürdü.

MacDougall, 1911'de bir dizi ek deney yaparak ikinci kez ortaya çıktı. Doktor, ruhu bedenden ayırma sürecinde parlak bir ışık yayıldığını iddia ediyor. Tek sonuç,

MacDougall'ın araştırmasını doğruluyor; Bu, ilk hastasında fark ettiği 21 gramlık kilo kaybı. Ancak bu 21 gram, bir yüzyıldan fazla bir süredir popüler kültürde ruhun ağırlığı olarak kabul edildi.