Anlatabilsem söylerdim rüzgâra karşı koyamadığımı

Sesim çıkabilseydi eskisi gibi

Onu rüzgâra benzettiğimi

Bulabilseydim doğru kelimeyi 

Keşke bulabilseydim 

İlk defa kalbimin özgür olduğunu 

Anlatabilseydim 

Çok şey anlatmak isterken ama deyip susmasaydım

Ama deyip içime dönmeseydim

Keşke içimdeki seni sana gösterebilseydim

Şairlere güven olmaz derler,

İlk defa şairliğimden utandığımı sana anlatabilseydim

Dökülen her kelimeni aklıma kazıdığımı 

Her adımında tekrar bulunduğumu

Anlatabilseydim söylerdim

Söyleyebilseydim, yaşlar akardı belki

Korktum ağlamaktan karşında

Sesimin titremesini durduramam diye 

Beni öyle hatırlamanı istemedim.

Güzel hatırlamanı isterim

Benim seni hatırlayacağım gibi

Keşke sevilmekten korkmasaydım

Bulduğun kuyuda yaşayama alışmış olmasaydım

Açardım sana kuyumun kapılarını

Yazarken bile hayaline mektuplar, şiirler

Kalbim rüzgârla dans etmeseydi

Seni sevmeseydim

Bağımızı önemsemeseydim

Söylerdim

Çünkü ben ilk defa birini kaybetmekten korkuyorum

Dediğime inanmayacaksın belki

Yalan söylemem ben susarım

Susunca kuyuma döner gözyaşlarımla doldururum içini

İhtiyacı olan gelir alır içinden suyu

Güzel derler, acı tadı yok derler

Çünkü ilk defa mutluluktan ağlıyorum 

Görebilseydin keşke benim aslında ne hissettiğimi

Neden sustuğumu 

Sensiz yaşarım ben herkesiz yaşarım

Ama bir daha ne zaman yaşarım bilmiyorum 

Özgürce.

Şairlere güven olmaz derler

Bugün ikinci defa şairliğimden utandım 

Ama…