Sosyal medya hesabımıza her giriş yaptığımızda ruhumuz obeziteye karşı büyük bir mücadele veriyor, keşfet kısmında dolaşmaya başladığımızda ise süslenmiş pornolara şahit oluyoruz. Hatta birçoğumuz da etkisinde kalıyoruz bu ışıltılı porno sunumlarının. Öyle gelişigüzel bir sunumdan bahsetmiyorum aslında değinmek istediğim şey, foodporn. Bu terimi nasıl Türkçeleştirebilirim? Kanımca en güzel ve en kısa özeti tabak teşhirciliği olabilir. Üstüne bin filtre uygulanmış veyahut renk uyumu sağlayabilmek için soslarla bezenmiş tabaklar dışında ne görebiliyoruz ki artık? Gastronomi bölümünün uzayla ilişkili olduğuna inanan her insan instagram hesaplarının minik aşçılarına dönüştü. Yeni bir kural tanındı bu akımla, toplumun güzellik algısına uymayan tabaklı hesaplar sosyal medyadan dışlanır. Karantina sürecinde en büyük dostumuz mutfağımız oldu ve etkileşimsizliğimizi giderme isteğimizle gönderilerimiz için özel sunumlar hazırladık. Birkaç beğeni ve yorum sayesinde karnımızdan çok beğenilme isteğimizi doyuruyoruz aslında ve bu duruma olumlu mu yaklaşmalıyız yoksa olumsuz mu emin değilim. İnsanların vakitlerini hazırladıkları yemeklere ayırmaları ve sunumlarının şıklıklarıyla mutlu olmaları çok güzel bir şey tabii. Fakat artık bunun mutluluktan çok takıntı haline geldiğini düşünüyorum, takdir edilme arzusu her yerde olduğu gibi mutfakta da bırakmıyor peşimizi. Yumurtalı ekmeğin üstüne bir dal maydanoz ekleyip filtrelemeden, tatlımızın üstüne çikolata sosu dökerken videosunu çekmeden ve her sabah meyvelerle süslediğimiz yulaf kasemizi paylaşmadan duramıyoruz artık. Ne kadar tabak süslemeyi öğrenirsek bir o kadar çekici hale getirebiliyoruz yemeklerimizi, aynı zamanda da kendimizi toplum için çekici hale getirmeye çalışıyoruz aslında. İnstagram hesaplarımız hayatımızı, yeteneklerimizi pazarladığımız bir platforma dönüştü, gerçeklik dışında her şeye ulaşabiliyoruz bu medyada. Asıl çekici olanın doğallık olduğunu günden güne unutuyoruz, sunum açısından başarısız olan tüm yemeklerin ruhu şad olsun. Bize daha iyi bir ışık lazım…