Zamirler bence insanlığın büyük ayıplarından evet evet zamirleri ayıplıyorum şu an neden biliyor musunuz? Çünkü neredeyse tüm şiirler şarkılar öyküler onların üzerine yazılıyor sanki şöyle bir anlam çıkıyor bu eserler ortaya koyulsun herkes ihtiyacı kadarını alsın. İşte ayıp olan tam olarak bu! Sorun edebiyatta şiirde müzikte değil bence sorun yine kalabalıklarda...

‘Tüketim çağındayız’ diye bir laf dolanıyor her yerde. Sanki insanın ortaya çıktığı ilk andan beri bu olmuyormuş gibi. Kendimize çok kızıyorum, hiçbir şeyi düşünmeye gerek görmüyoruz. Soru sormak, devlet tarafından yayınlanan bir genelgeyle suç olarak sayılsa bile, nedenini sormayacağız diye korkuyorum artık. Çünkü temellendirmemiz yanlış. Birileri bizim için düşünür nasılsa, biz neden düşünüyoruz? Öyle değil işte herkes kendisi için düşünür. Birey olmak istiyorsak düşünmek zorundayız. Özür dilerim biz birey olmayı suç olarak görenlerdendik. Bir arada yaşayabilmemiz için, birey olmamız çok yanlış. Yapmamız gereken herkesin yaptığını yapmak, söylememiz gereken ise bizim her şeyi, herkesten farklı yaptığımız. Biz yalanı çok seviyoruz. Söylemeye ve söyletmeye bayılırız. Yalanın rahatlatıcı etkisini, kuş tüyünden yapılmış yataklara değişmeyiz. Hakikat falan, bunlar bizi bozan şeyler. Ne gerek var hakikate? “Hakikat halkın inandığıdır.” Demiş birisi. Zaten kimin dediğini sormazsınız. İnançlarımızı hakikat bellediğimiz için kafamız çok rahattır. Lütfen bize de hak verin. Birisi demiş ki: “Gayemiz insan davranışlarını anlamak olmalı.” Diğeri de: “Nazar olsam bile değmem sana.” şimdi hangisi mantıklı konuşmuş. Siz karar verin. Lakin bence de en iyisi değmemek.