Bu da benim olan biteni anlamaya çalışma çabamla resmettiğim ve ona baktığımda şu sıralar bana çağrıştırdıkları.

Farkında olalım ya da olmayalım çoğumuzun içinde kök salmış kaygılar, korkular, endişeler bulunur. Baş edilemez hale geldiğinde ise hissedilen içsel boşluk ve yersiz yurtsuz hissediş duygu durumunu kolaylık ele geçirir. Bu duruma verilen tepki, çoğunlukla ayakların yere bastığını hissedebilmek uğruna katı zihinsel kabuklar üretmektir. Adı maske, adı mağara, adı ne olursa olsun, boğucu olan bu kabuklar doğanın yalınlığına karşı bir direniş, kabullenilemeyenlere karşı için için bir yok olma özlemidir. Bir birliğin içinde erimek, kaybolmak, bütünleşmek değil, birin, birliğin varlığını reddediştir. Birin içindeki siyaha dalıp, beyazı kirletmektir.

Ayrıca kabukların içinde gerçeğin çarpık yansımalarına maruz bir göz, yanarken alev alev kabuğu, durmaksızın (kırpmaksızın) çarpık yansımalar içinde başka bir kabuk arar. Kan çanağı gözlerle sakladığı çocuğu büyütmek için dinmez bir uğraş, gücünün sınırına kadar bağlar onu hayata. Ne yazık ki hayat dolu yollar sahte, bitiş ve vazgeçiş temalı olanlar ise gerçek gözükür ona. Çünkü zihnin kendi gerçeğiyle aradığı yollar çoğunlukla kendine çıkacaktır. Bu sebeple yeni keşfettiğini sandığı yolların dahi günden güne umutsuzluğa sürüklemesi gayet normal. Bu gidişle her denemede dünyayı onun var olma isteğine karşı daha da bir küfür gibi hissedecektir elbette. Artık bir noktada ya kedere dalar ve o da karşılık olarak küfür dolu hisler duyar dünyaya, belki de saklanıp, şen şakrak bir kabuğa sarılmakta bulacaktır çözümü. Denge doğanın belirgin kurallarından biriyken ya siyah ya beyazın içinde kalmak, insanın istemsiz bir zemin arayışına örnektir yine. Ondandır hep her yerde haklı, haksız arayışı ,ondandır katılığı, hüzün ve huzuru bir arada bulamayışı, taşıyamayışı ya da yalpalayışı huzurdan hüzüne ve hüzünden huzura. Ve bunu deneyimleyen çok az kişi bu ikisinin dengeli bir şekilde var olabileceğine inanmakta muhtemelen. Ve bir çok kişi bahsedilenlerin farkına varmaktan oldukça uzakken oysa ki farkındalık, olası değişimlerin görülebileceği hale geçebilmenin önündeki gizlenmiş bir kapıdır aralanmayı bekleyen.