Tekerleği seğiriyor gümüşten yapma arabanın

Yokluk!

Bir cesedin parçalanmışlığı kadar net

ve kırmızı bir isyan çıkıyor gökyüzünde

Yere düşen başlardan kolye yapıyorum

Zamanın zamansızlığına asmak için

Özgürlük naralarını duymak için kabartıyorum

kulaklarımı

Ne bir ses

Ne bir nefes

Ay ışığını ilk defa bu kadar sönük görüyorum

Yolları ilk defa bu kadar tozlu

Beyaz bir çarşaf çekiyorum umutların üstüne

Ağlamanın sırrını çözmüş üç genç

Üçlüğü tozlu bir rafa kaldırıp bir olmuş

Üç genç

Yerin yedi kat üstüne demir atıyor

Yerin yedi kat üstü yedi kat yükseliyor aniden

Aşağıda bekliyoruz en olmadık susuşlarla

Öyle bir susuyoruz

Balıkların çığlıkları duyuluyor gökdelenlerden

Bir dakikayı yakıyorum o an

dudaklarımın arasında saniyeleşiyor duman

Fikirler, duman kadar özgür ve çıplak

Fikirler, deniz kadar mavi ve sonsuz

Ağlamanın sırrını çözmüş üç fikir

Üçlüğü tozlu bir rafa kaldırıp bir olmuş

Üç fikir

Boyunlarına kara bir leke bağlanıyor

Kara hiç olmadığı kadar aydınlanıyor aniden