Sevgili ‘ın Tuhaf dergisinde ki spoiler yemenin abartılması ile ilgili yazısına istinaden aklıma gelen bir konudan bahsetmek içimdekileri de dökmek isterim. Bahsedeceğim konu motosiklet ve “sona” ulaşmak hakkında. 

Motosiklet kullanmanın, araba sürmekten çok daha zor olduğu ve bir çok yönden ise tamamen farklı olduğu aşikar. Fakat bir fark var ki o çok önemli. Motosiklet sürücüleri motora binmek için bir yere gider, araba sürücüleri ise bir yere gitmek için arabaya biner. Burada ki fark motosiklet sürücülerinin asıl isteğinin “yolcuğu tatmak, deneyimlemek” olmasıdır. Biz (motosikletçiler) yolu hissetmek, virajları tatmak, sıcağa veya soğuğa maruz kalmak, heyecanı yaşamak ve deneyimlemek için yola çıkarız, kimi zaman bu yolculuklar türlü işkenceler ile geçse bile. Varılacak konum veya istikametin aslında bir önemi yoktur, bu işin sadece bir ekstrası, bir hediyesi gibi gelir bize. 

Sevgili Barış Özcan yazısında spoiler abartılmasına, aslında bu kadar önemli olmaması gerektiğine değinince, benimde aklıma geldi. Günümüzde insanlar yolcuğun kendisini ile değil sadece sonu ile ilgileniyor. Sürecin kendisinden keyif almayı bilmiyor. Halbuki yolculuğun kendisidir varılacak yeri güzel kılan. Özellikle gençler önce sona atlamak istiyorlar. İşin hikayesinden keyif almayı bilmedikleri içinde sonunu öğrenince bütün büyü bozuldu sanıyorlar. Kitabın sonunu okumak, videoların ve filmlerin direkt sonuna atlamak istiyorlar. İnanın bana çoğu videoları bile 1.25, 1.50 de izliyor yada bir el sürekli ileri tuşunda. En azından tüketime yatkın gençler böyle, yeni moda olan “interrailci tayfa” ise yolculuğu deneyimlemenin tadına varıyor.

 bir soruyorum videosunda bu konudan bahsetmişti. Yemek yeme esnasında dahi yemeğin tadını veren bekleme süresidir demişti. Ne kadar beklenirse, ulaşması ne kadar zor meşakkatli ise o kadar keyif verici olacaktır diye belirtmişti. Yani filanca yerde ki, falanca yemeğin büyüsü birazda bu ulaşmanın zorluğundan kaynaklanıyormuş aslında. 

Diyeceğim o ki, birazda yolculuğa bakmak gerek. Havayı koklamak, sıcağı veya soğuğu şikayet etmeden hissetmek gerek. Böylece elde ettiğimiz son tatmin edici olmasa bile yolda yaşadığımız deneyim bizde güzel izler, duyular ve hisler bırakır.