DOĞA

beni sıkan , beni boğan kutu evimden ayrılıp doğaya koşuyorum,  ovalarda, çayırlarda ve denizin mavliğinde buluyorum varlığımı. Bu güzelliklere kavuşunca o zaman hayatım anlam kazanıyor. Doğayı kucaklamak bir bebek gibi içime çekmek ,okşamak, öpmek geliyor içimden. Bir kuş gibi gökyüzünde uçmak ve doğayı kanatlarımın altına alıp doyasıya özgürlüğü haykırmak istiyorum. Donmuş insan suratları ve onları icadı kutu yığınlarının olduğu yere tekrardan gelmek gelmiyor içimden... 

   İyi ve güzel dedikleri şey gördüğüm ovalar'mı , çağlayanlar'mı, çayırlar'mı,kuş cıvıltıları'mı siz ne derseniz deyin güzel denilen şey bunların ta kendisidir. evet evet tanrı denilen şey doğanın kendisidir ve biz bu doğaya zarar vermek isteyen pireleriz. Doğaya kavuştuğum zaman mutlu hissediyorum, huzurlu hissediyorum ve olmak istediğim kişi oluyorum. Bu engin güzelikte kedilerlerle, köpeklerle, oynamak kelebeklerle çiçekten çiçeğe konmak, kuşlar gibi daldan dala konmak istiyorum.size sesleniyorum pireler; doğanın bize ihtiyacı yok biz pirelerin doğaya ihtiyacı var.

 Doğayı dört duvar arasındaki bir delikten izlemek tanrıya ittasizilik olmaz'mı ? evet doğa tanrıdır biz pirelerin'de yaşama gayesi bu tanrının var olmasına bağlı. Zamanı geldiğinde tüm insanlık bu kokuşmuş hastalıktan kaçmak için doğaya sığınacak. Yaratmış oldukları dünyaya sırt çevirecekler.  Yaşam ovalarda, yaylalarda,ormanlarda, çağlayanlar da... Doğadan aldığım umut ışıltısını başka bir yerden alamıyorum. Şuan etrafı ağaçlarla çevrili çiçek kümesinin içinde uzanmak ve doğanın tüm işleyişinin tüm coşkunluğuyla hissetmek vardı.doğaya gittiğim zaman hayatın tüm olanaklarını göz ardı edip ve tüm benliğimle kendimi bu güzelliğe adamak geliyor içimden. Unutmayın varlığımız doğanın varlığına bağlı ve  umut dolu yarınlar için doğamızı sevelim.